Holybreak - Sanktuarium Beata Vergine delle Grazie (Udine)

Sanktuarium Beata Vergine delle Grazie (Udine)

Piazza Primo Maggio 24, 33100 Udine

Sanktuarium Maryjne

UDOSTĘPNIJ

ZAPISZ

Źródło: Wikimedia Commons

O sanktuarium:

Sanktuarium Beata Vergine delle Grazie, lepiej znane jako Madonna delle Grazie (Madone di Gracie po friulsku), to jeden z najważniejszych kościołów w Udine, położony w centrum miasta. Starożytny kościół był pierwotnie poświęcony świętym Gervasio i Protasio, kiedy postanowiono umieścić w nim obraz Madonny, uważany za cudowny. Ikona ta pierwotnie należała do Giovanniego Emo, porucznika Republiki Weneckiej we Friuli od stycznia 1479 roku, który otrzymał ją w prezencie od sułtana Konstantynopola Mohammeda II. Ikona była zazdrośnie przechowywana w zamku Udine, rezydencji weneckiego porucznika. Pewnego dnia w tym samym 1479 roku zamkowa kucharka poważnie zraniła ją w rękę, ale została cudownie uzdrowiona po pobożnym wzywaniu obrazu Dziewicy. Z tych powodów porucznik uznał, że tak cudotwórczego obrazu nie można przechowywać w miejscu świeckim i postanowił przenieść go do pobliskiego kościoła, za Giardino Grande, pod nazwą pod którą do dziś znany jest obecny Piazza 1 Maggio w Udine . W kościele niedawno osiedlili się bracia serwici. Tradycja jako datę procesji towarzyszącej przeniesieniu obrazu Madonny z zamku do kościoła podaje 8 września 1479 r. Prace przy budowie nowego sanktuarium, którego strzegli bracia Serwici, rozpoczęto 12 kwietnia 1495 roku wmurowaniem pierwszego kamienia. Oficjalna konsekracja kościoła miała miejsce 12 maja 1520 roku przez biskupa Caorle mons. Daniele De Rubeis, wikariusz in pontificalibus Patriarchy. Sanktuarium odnowiono, po czym nastąpiła jego rozbudowa i budowa klasztoru; na uwagę zasługuje interwencja Giorgio Massariego (1730), który powtórzył tutaj schemat kościoła jezuickiego w Wenecji: przedłużono i podwyższono nawę, odnowiono prezbiterium i absydę oraz podwyższono dzwonnicę. Po latach dobudowano pronaos przed fasadą, wsparty na czterech masywnych kolumnach, odrestaurowano klatkę schodową i most nad kanałem łączącym kościół z placem przed fasadą. 21 czerwca 1922 roku kościół został uznany za bazylikę mniejszą. Przyległy klasztor, o architekturze XVI-wiecznej, także na przestrzeni wieków był powiększany i wzbogacany freskami; obsługiwani bracia, usunięci po inwazji francuskiej w 1797 r., powracają do sanktuarium od 1923 r. Kościół ma majestatyczną fasadę z czterema kolumnami wyznaczającymi pronaos. Wewnątrz znajdują się obrazy przypisywane Domenico Tintoretto, przedstawiające Narodziny Marii, Adorację Pasterzy, Wniebowzięcie i Św. Urszulę. Zachował się także jedyny znany obraz Luca Monverde. W absydzie znajduje się XIV-wieczny drewniany krucyfiks. Liczne freski zdobią strop i boczne kaplice. Sufit pokryty jest freskami wywyższającymi cnoty maryjne, z epizodami odnoszącymi się do cudownej ikony zachowanej w bazylice i innymi przedmiotami sakralnymi. Autorem jest Lorenzo Bianchini (1825-1892). W przebudowanej w 1769 r. kaplicy Madonny, na ołtarzu pędzla Massariego znajduje się stół z podobizną Madonny delle Grazie (według tradycji dzieło w stylu bizantyjskim z XIV w.), koronowanej 6 września 1870 dekretem Kapituły Watykańskiej. Ikona przedstawia Dziewicę z twarzą lekko zwróconą w stronę Jezusa; u góry znajdują się dwie litery oznaczające Matkę Bożą, ukazany jest Mały Jezus karmiący piersią z łona matki. Rzeźby aniołów przypisuje się Tommaso Ruesowi. O powszechnym nabożeństwie do Madonny świadczy wiele byłych wotów: wśród najstarszych znajduje się tzw. Diabelska Maska, cenna zbroja z XV wieku. W Kaplicy Madonny znajduje się grób Tommaso Porcacchiego, XVI-wiecznego toskańskiego uczonego, który mieszkał w Wenecji, a zmarł w Udine w październiku 1576 roku, prawdopodobnie jako gość swojego przyjaciela Ottaviano Manina, który kazał go tu pochować, umieszczając tablicę jego pamięć. Nad ołtarzem znajduje się płótno przedstawiające Wniebowzięcie Marii Panny, dzieło przypisywane Domenico Tintoretto. Nad ołtarzem znajduje się płótno przedstawiające Męczeństwo św. Urszuli, dzieło przypisywane Domenico Tintoretto. Nad ołtarzem znajduje się płótno przedstawiające Narodzenie Jezusa, dzieło przypisywane Domenico Tintoretto. Nad ołtarzem znajduje się płótno przedstawiające Narodziny Marii, dzieło przypisywane Domenico Tintoretto. Do Sanktuarium przylega ozdobny zielony teren, wewnątrz którego znajduje się mała fontanna przedstawiająca twarz Davida Marii Turoldo, stworzona przez artystę Giovanniego Patata w 1961 r., kiedy Turoldo przebywał w klasztorze w Udine.

Czytaj więcej

Mapa:

Sanktuaria w pobliżu: