Sanktuarium Madonna del Ponte (Partinico)
SP63, 90047 Partinico
Sanktuarium Maryjne
UDOSTĘPNIJ
ZAPISZ
3
Sanktuarium Madonna del Ponte (Partinico)
Źródło: Wikimedia Commons
Źródło: Wikimedia Commons
Źródło: Wikimedia Commons
O sanktuarium:
Sanktuarium Madonna del Ponte znajduje się przy drodze prowincjonalnej 63, w rejonie Partinico (Palermo), kilka kilometrów od węzła Balestrate autostrady A29.
W 1306 roku król Aragonii Fryderyk II, oddany Marii Santissima Annunziata i w podziękowaniu za otrzymane łaski, podarował opatom cystersów ziemie w pobliżu Altofonte, aby można było tam zbudować opactwo w celu zwiększenia kultu Maryi.
Trzy lata później król, biorąc pod uwagę zasługi opatów, chciał także podarować tereny parku Partinico, które w poprzednich latach zostały zdewastowane przez Saracenów: zatem do opatów należało zapewnienie odbudowy tego miasta, ale na początek trzeba było poczekać do około 1430 roku.
Nadali miastu Partinico herb i zadbali o jego ponowne zaludnienie; w lasach osiedliła się grupa mnichów, których zadaniem było zarządzanie otrzymanymi dobrami oraz zapewnienie nowym osadnikom edukacji obywatelskiej i religijnej.
To opat Pietro Guzio rozpoczął renowację małego kościoła, aby Fryderyk II mógł uczestniczyć we mszy podczas polowania w tej okolicy.
W 1774 roku król Fryderyk III przyczynił się finansowo do renowacji sanktuarium: powiększono je o trzy nawy i sklepienia wsparte na czterech kolumnach ze stiukowymi podstawami i kapitelami.
Aby zaspokoić pragnienie całej wspólnoty Partinico, wdzięcznej Madonnie, która uwolniła ich od cholery w 1854 r., złożono prośbę o koronację Świętego Obrazu, która odbyła się w 1861 r.; z tej okazji odbyło się 5 dni obchodów.
W 2000 roku z okazji Jubileuszu Wcielenia sanktuarium zostało wybrane jako cel pielgrzymek do uzyskania odpustów zupełnych, a w 2010 roku zostało powiązane z bazyliką Santa Maria Maggiore w Rzymie.
Pierwszy obraz był malarską lub rzeźbą kopią tego, który został uhonorowany w Altofonte i istnieje tam do dziś; później egzemplarz ten uległ zniszczeniu przez lata.
W 1669 roku biskup Mazara del Vallo wydał pozwolenie na budowę ołtarza w kościele macierzystym Partinico z wizerunkiem Marii Santissima del Ponte.
W 1795 r. z powodu wilgoci, która zagrażała obrazowi, malarz Domenico Ferrandina został poproszony o namalowanie kolejnej kopii na starym, zniszczonym płótnie; obecny obraz jest dziełem Vincenzo Manno (1819), a z biegiem czasu płótno przeszło drobne renowacje.
Na tronie przedstawiona jest Madonna: jedną ręką trzyma Dzieciątko Jezus, które wyciąga do niej ręce, a w prawej ręce trzyma serce; po obu stronach św. Piotr z księgą i kluczami w dłoni oraz św. Paweł (według innych św. Jan Apostoł) z księgą i lilią.
W dolnej części widoczny most, który przypomina stary most na rzece Jato, który znajduje się w pobliżu.
Tydzień po Wielkanocy obchodzone są uroczystości ku czci Madonny del Ponte: zwłaszcza od czwartku do soboty tysiące wiernych (nawet z sąsiednich miejscowości) udaje się na pielgrzymkę z zapalonymi pochodniami do Sanktuarium: jednocześnie odbywają się wydarzenia folklorystyczne .
W świąteczną niedzielę, dokładnie o godzinie 12:00, obraz zostaje umieszczony na platformie i kieruje się w stronę Partinico: dociera tu wieczorem, witany przez władze cywilne, duchowieństwo i obywateli; potem jeździ ulicami miasta.
Około północy procesja dociera do Matki Kościoła, gdzie pozostanie płótno, a ludzie udają się, aby modlić się do Najświętszej Maryi Panny; w sierpniu mieszkańcy Partinico świętują przez kolejne trzy dni, także organizując wydarzenia folklorystyczne, a w listopadzie obraz wraca do sanktuarium.
W festiwalu biorą udział mieszkańcy Partinico, Balestrate, Trappeto i Alcamo; zgodnie z tradycją, jeśli obraz opuści kościół dokładnie o godzinie 12.00, będzie należał do mieszkańców Partinico, jeśli wyjdzie późno (do 12.30), będzie należał do mieszkańców Alcamo, jeśli od 12.30 do 13.00 do Balestrates i wreszcie trapesi.
Według Giuseppe Pitrè legenda głosi, że cztery osoby z pobliskich wiosek rywalizowały o posiadanie posągu Madonny znalezionego „cudem” w jaskini; widząc, że wóz z posągiem nie ruszył, aby zabrać go do żadnego z ich miast, postanowili zbudować mały kościół, w którym mogliby wspólnie oddać cześć świętemu posągowi.
Niedawno na placu umieszczono niektóre przedstawienia Tajemnic, wykonane z ceramiki przez Marię Fratusco z Altamury, natomiast charakterystyczną podłogę dużych schodów wykonali z płytek ceramicznych autorstwa lokalnych rzemieślników Rossano La Verde i Giuseppe Castagna.
Ceramika ta, inspirowana stylem Caltagirone, zawiera wizerunki niektórych świętych i błogosławionych drogich wiernym Partinico, takich jak Pina Suriano, matka Margherita Diomira Crispi, matka Maria Rosa Zangara, św. Leonardo z Limoges, św. Joachim i św. Chrystusa Pantokratora z Monreale.
Mapa:
Sanktuaria w pobliżu:
