Sanktuarium Santa Maria della Fontenuova (Monsummano Terme)
Piazzetta San Carlo, 51015 Monsummano Terme
Sanktuarium Maryjne
UDOSTĘPNIJ
ZAPISZ
3
O sanktuarium:
Sanktuarium Santa Maria della Fontenuova znajduje się w Monsummano Terme.
Powstanie sanktuarium wyjaśnia się w świetle pobożnego klimatu, który wielcy książęta starali się promować wśród chłopów, którzy powrócili na początku XVII wieku, aby uprawiać równinę odzyskaną od malarii. Objawienie Najświętszej Maryi Panny na tym obszarze miało miejsce 9 czerwca 1573 r., a budynek został wzniesiony w stylu późnego manieryzmu między 30 grudnia 1602 r. a 1605 r. według projektu wielkoksiążęcego architekta Gherardo Mechiniego.
Sanktuarium z dużymi, ale lekkimi łukami jońskiego portyku, który otacza je z trzech stron, zostało uznane za jeden z "najbardziej wyrafinowanych epizodów architektonicznych Wielkiego Księstwa Ferdynanda I".
Centralna luneta została pokryta freskami w 1606 roku przez Venturę Salimbeni, z dwiema alegorycznymi postaciami (Nadzieja i Wiara), a w centrum dwa anioły w akcie koronowania marmurowego popiersia Krystyny Lotaryńskiej, autorstwa Leonarda Marcacciego.
Około 1630 roku pozostałe czternaście lunet zostało ozdobionych freskami ze scenami Cudów Madonny z Fontenuova przez Giovanniego da San Giovanni, który namalował epizody w imię bezpośredniości narracji i wierności krajobrazowi.
Wewnątrz drewniany sufit jest autorstwa Giovanniego Desideri i zawiera trzy płótna: Wniebowzięcie Matteo Rossellego, Zwiastowanie Gregorio Paganiego i Koronację Dziewicy Donato Mascagniego. Podwójny fryz biegnący wokół sufitu zawiera Veduta di Monsummano Alto (Widok Monsummano Alto) przypisywany Museio Vanni da Vellano (1607), który namalował również Proroków w tej samej fasadzie, podczas gdy Sybille są dziełem florentczyka Giovanniego Valeriani. W dolnym pasie znajdują się Święty Sebastian, Święty Hieronim, Święty Franciszek i Święty Karol autorstwa Matteo Rossellego, również autora ołtarza z Pokłonem Trzech Króli. Inne obrazy to Ofiarowanie Maryi w świątyni, przypisywane Cristofano Alloriemu oraz Madonna ze świętymi Joachimem i Anną autorstwa Piera Dandiniego. Dziewica na ołtarzu głównym pochodzi z XV wieku. W zakrystii znajduje się hebanowy krucyfiks przypisywany Giambolognie.
W czerwcu 1974 roku papież Paweł VI podniósł sanktuarium do godności bazyliki mniejszej.
Mapa:
Sanktuaria w pobliżu: