Sanktuarium Madonna delle Grazie (Colle di Val d'Elsa)
Via Volterrana, 53034 Colle di Val d'ElsaBorgatello
Sanktuarium Maryjne
UDOSTĘPNIJ
ZAPISZ
6
Sanktuarium Madonna delle Grazie (Colle di Val d'Elsa)
Źródło: Wikimedia Commons
Źródło: Wikimedia Commons
Źródło: Wikimedia Commons
Źródło: Wikimedia Commons
Źródło: Wikimedia Commons
Źródło: Wikimedia Commons
O sanktuarium:
Sanktuarium Madonna delle Grazie to miejsce kultu katolickiego położone wzdłuż Via Volterrana w wiosce Le Grazie, w gminie Colle di Val d'Elsa, w prowincji Siena, na terenie archidiecezji Siena-Colle di Val d'Elsa-Montalcino.
Pierwotnie sanktuarium było oratorium zbudowanym przez braci Iacopo (lub Jacopo Luci) i Luparello Luci w XV wieku, prawdopodobnie na istniejącej wcześniej XIV-wiecznej strukturze. W XV wieku Alberto di Gregorio Luci zbudował rzeźbiony w drewnie ołtarz główny. Oratorium zostało rozbudowane i przekształcone w klasztor w 1501 roku przez bratanka Luparello, Giovanniego Luci di Antonio.
Do 1570 r. w klasztorze mieścił się zakon żebraczy Ojców Amedeo (Mniejszych Obserwantów św. Franciszka), a kiedy zakon ten został zlikwidowany z woli papieża Piusa V, decyzją gminy Colle przeszedł w ręce Ojców Leccetani (Augustianów ze zgromadzenia w Lecceto, niedaleko Sieny). Leccetani utrzymali kontrolę nad klasztorem do 1783 roku, roku represji Leopoldina.
W czasie represji Leopoldina klasztor Santa Maria delle Grazie został zdegradowany do rangi kościoła parafialnego, łącząc się z tytułem Santa Maria delle Grazie, Sant'Andrea a Strada, starożytnym kościołem pod patronatem rodziny Luci w pobliskiej wiosce Sant'Andrea, wspomnianym w wielu papieskich bullach skierowanych do kościelnych Colle, w tym w 1112 r. Teuzzone, arcykapłan Colle i proboszcz Elsy. San'Andrea a Strada został zniszczony i częściowo zburzony, a następnie odbudowany.
Fasada kościoła jest dwuspadowa, z ceglanym murem. Pośrodku znajduje się portal z kamiennym gzymsem i półkolistą lunetą, zwieńczony małym okrągłym rozetą otoczoną ceramiczną girlandą szkoły Della Robbia, pochodzącą z okresu renesansu.
Wewnątrz znajduje się cykl fresków szkoły florenckiej z XVI wieku: Madonna z Dzieciątkiem i świętą Katarzyną Aleksandryjską, święty Jerzy i święta Katarzyna Aleksandryjska, święci Sebastian i Rocco oraz Madonna z Dzieciątkiem i świętym Antonim Opatem. Obrazy na ołtarzach obejmują Madonnę z Dzieciątkiem ze świętymi Augustynem i Moniką z XVII-XVIII wieku. Wewnątrz kościoła znajdują się również freski Giovanniego Marii Tolosaniego z Colle (XVI wiek). Nad ołtarzem głównym znajduje się fresk Madonna delle Grazie z XVII wieku.
Pomiędzy kościołem a prezbiterium znajduje się prosty, ale elegancki renesansowy krużganek z terakoty, później przebudowany.
Mapa:
Sanktuaria w pobliżu:
