Sanktuarium Matki Bożej z San Calogero (Caslino d'Erba)
Viale delle Rimembranze, 22030 Caslino d'Erba
Sanktuarium Maryjne
UDOSTĘPNIJ
ZAPISZ
3
Sanktuarium Matki Bożej z San Calogero (Caslino d'Erba)
Źródło: Wikimedia Commons
Źródło: Wikimedia Commons
Źródło: Wikimedia Commons
O sanktuarium:
Sanktuarium Madonna San Calogero (lub Calocero) to katolicki budynek kultu w Caslino d'Erba.
Ten średniowieczny kościółek położony jest około kilometra od centrum miasta, w kierunku Scarenna (ułamek Asso) i Ravella (ułamek Castelmarte, gdzie strumień Ravella wypływający z Canzo wpada do Lambro), nad zbocze góry Barzaghino z widokiem na małą równinę aluwialną utworzoną przez rzekę Lambro pomiędzy Asso, Canzo i Caslino.
Sanktuarium jest jednym z przystanków na Camino di Sant'Agostino.
Sanktuarium, którego początki sięgają X wieku, zostało całkowicie przebudowane w 1608 roku i odnowione w XIX wieku. Jego nazwa związana jest z kultem maryjnym oraz z kultem San Calogero, którego ciało zgodnie z tradycją zostało przeniesione do opactwa San Pietro al Monte, także w górach Trójkąta Lariano.
Dzwonnica pozostaje prawie całkowicie nienaruszonym dowodem pierwotnego budynku, zbudowanego z lokalnego wapienia w tym samym stylu romańskim, jaki występuje w innych kościołach z tego samego okresu rozmieszczonych na obszarze Trójkąta Lariano (w szczególności: Sant'Alessandro a Lasnigo i kościele Santi Cosma i Damiano w Rezzago).
Dzwonnica, wykonana z kwadratowych kamieni, uznana za zabytek narodowy, pochodzi z drugiej ćwierci XI wieku. Choć jest dość niski i masywny, charakteryzuje się jednak obecnością okienka wielodzielnego w rejestrze górnym, pojedynczego okna lancetowego, zamkniętego podczas XIX-wiecznych uzupełnień w rejestrze środkowym oraz szczeliny w rejestrze dolnym. Trzy rzędy oddzielone są ramą piłokształtną ze ślepymi łukami.
Kościół posiada nartix i niewielkie okna wykonane w stylu barokowym.
Wewnątrz kościoła znajdował się obraz, prawdopodobnie z XVII w., przedstawiający Świętą Rodzinę z Madonną podtrzymującą Dzieciątko Jezus bawiące się ze swoim kuzynem św. Janem Chrzcicielem; obraz był kilkakrotnie kradziony, ostatni raz pod koniec ubiegłego stulecia i od tego czasu nie został odnaleziony; na jego miejscu znajduje się teraz kopia.
Lokalna tradycja ludowa, poświadczona dokumentami z 1561 roku, przypisywała cuda oraz dziękczynienie czczonej w tym sanktuarium Madonnie, która według przekazu ustnego kilka razy ukazała się dzieciom rozdając im owoce.
Do sanktuarium prowadzi ścieżka wysadzana cyprysami, na końcu której obok kościoła znajduje się otwarta przestrzeń z dużym żelaznym krzyżem i szeregiem 15 edykuł, umieszczonych na murze obwodowym, zawierających ceramiczne płaskorzeźby przedstawiające 15 tajemnic różańca o życiu Chrystusa.
Mapa:
Sanktuaria w pobliżu:
