Sanktuarium Santa Maria del Toro (Vico Equense)
Via Santa Maria del Toro, 80069 Vico Equense Bonea
Sanktuarium Maryjne
UDOSTĘPNIJ
ZAPISZ
3
O sanktuarium:
Sanktuarium Santa Maria del Toro to monumentalny kościół położony w pagórkowatej okolicy Vico Equense i należący do parafii kościoła Santi Ciro e Giovanni.
Istnieją dwie legendy o pochodzeniu sanktuarium: pierwsza mówi, że w 1458 roku bogaty władca kazał namalować na skale Dziewicę z Dzieciątkiem, a po jego prawej stronie świętego Bernardyna ze Sieny; obraz został zapomniany na wiele lat i pokryty jeżynami, aż do 1530 roku, kiedy stara kobieta, która wyprowadzała swojego byka na pastwisko, wezwana przez nadprzyrodzone światło, odkryła świętą ikonę. Druga legenda dotyczy byka, który za każdym razem, gdy przechodził przed klifem, klękał; fakt ten powtarzał się aż do pewnej nocy, kiedy Matka Boża ukazała się we śnie kalekiej dziewczynie, Caterinie Bozzaotra, prosząc ją, aby udała się do groty w celu uzdrowienia, co następnie nastąpiło.
Po tych dwóch legendach, w latach 1542-1549 wzniesiono małą kaplicę, prowadzoną przez Ojców Teatynów, jako znak pobożności. Między XVI a XVII wiekiem kaplica przeszła znaczną renowację i rozbudowę, a także zbudowano dzwonnicę. W 1807 roku cała konstrukcja została sprzedana Saverio Parascandalo, który przekształcił ją w stajnię. Dopiero pod koniec XIX wieku została ponownie odrestaurowana i ponownie otwarta dla kultu na polecenie Zgromadzenia Miłosierdzia z Vico Equense.
Dziedziniec kościelny jest otoczony kutą żelazną bramą i wybrukowany płytami piperno. Fasada jest podzielona na dwie części przez belkowanie: dolna ma portal wejściowy pośrodku, zwieńczony lunetą przedstawiającą Dziewicę i Dzieciątko oraz parę pilastrów po bokach, podczas gdy duże okno otwiera się w górnej części.
Wewnątrz kościoła znajduje się marmurowa posadzka, która zastąpiła oryginalną podłogę wyłożoną kafelkami, XVII-wieczny kasetonowy sufit wykonany z drewna wapiennego i bukowego oraz pojedyncza nawa o długości trzydziestu dwóch metrów i szerokości dziesięciu metrów, wzdłuż której znajduje się sześć kaplic, w tym jedna poświęcona Najświętszej Marii Pannie, z ołtarzem z marmuru karraryjskiego, na którym spoczywa drewniana figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem, dzieło nieznanej osoby, pochodzące z XVI wieku, które pierwotnie należało do książąt Satriano: Posąg, który jest niesiony w procesji podczas święta Santa Maria del Toro, trzyma w rękach srebrną lilię i Dzieciątko Jezus, to ostatnie nie jest oryginalne, ponieważ zostało skradzione w 1974 roku.
Łuk triumfalny oddziela nawę od obszaru ołtarza głównego, umieszczonego w kwadratowym prezbiterium, zwieńczonym okrągłą kopułą: ołtarz jest w stylu barokowym i pochodzi z połowy XVI wieku; obok niego znajduje się ambo o niezwykłej jakości wykonania. W absydzie znajduje się fresk Madonny z Dzieciątkiem i św. Bernardyna ze Sieny. W kopule znajduje się fresk Raj i chwała św. Gaetano, przypisywany Francesco Solimenie, podczas gdy między oknami tamburu przedstawione są cztery części Ziemi znane w XVII wieku, a mianowicie Europa, Azja, przedstawiona z kadzidłem, Afryka, z określonymi rodzajami owoców i Ameryka, z rdzennym Amerykaninem ze strzałami i łukiem; W lunetach pod bębnem znajdują się freski przedstawiające wizję Bożego Narodzenia, agonię świętego i zstąpienie Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy. Dzwonnica, wzniesiona w 1578 roku, ma plan kwadratu i wysokość trzydziestu pięciu metrów: dzwonnica, ośmiokątna i ozdobiona blankami, mieści trzy dzwony.
Mapa:
Sanktuaria w pobliżu: