Sanktuarium Matki Bożej z Loreto (Castiglione Chiavarese)
SP523, 16030 Castiglione Chiavarese
Sanktuarium Maryjne
UDOSTĘPNIJ
ZAPISZ
4
Sanktuarium Matki Bożej z Loreto (Castiglione Chiavarese)
Źródło: Wikimedia Commons
Źródło: Wikimedia Commons
Źródło: Wikimedia Commons
Źródło: Wikimedia Commons
O sanktuarium:
Sanktuarium Matki Bożej Loreto to katolickie miejsce kultu położone nad wioską Masso, na szczycie wzgórza o tej samej nazwie, w gminie Castiglione Chiavarese w metropolii Genua.
Położony w urokliwym punkcie panoramicznym nad doliną Petronio i Zatoką Tigullio, można do niego dotrzeć asfaltową drogą, która prowadzi w górę dwoma zakrętami od miasta Masso.
Budowę pierwszego budynku przeznaczonego do celów kultu datuje się na XIV wiek: popularna tradycja, wciąż przekazywana, o której bracia Remondini także wspominają w swoim kompendium informacji na temat sanktuarium, podaje, że pierwszą próbę budowy podjęto na wzgórzu, które stoi w kierunku przeciwnym do miasta Masso, w kierunku przełęczy Bracco.
Zamierzenia jednak nie udało się zrealizować, gdyż to, co robotnikom udało się zbudować w ciągu jednego dnia pracy, w nocy zostało szybko zniszczone przez nieznane ręce. W miarę utrzymywania się tej sytuacji mieszkańcy Masso doszli do wniosku, że wolą Matki Bożej nie było zbudowanie kaplicy w tym miejscu. Wskazali zatem obecną lokalizację, w której można było szybko i bezproblemowo przeprowadzić budowę, co było oznaką Bożej łaski.
Historycznie potwierdzona obecność budowli sakralnej na wzgórzu Loreta sięga 1582 roku: była to skromna kaplica, którą rozbudowywano w okresie od XVII do XVIII wieku.
Obecny budynek pochodzi z XIX wieku: dzwonnica z 1851 roku, korpus kościoła powstał w latach 1856-1866, wznosząc nowe mury wokół istniejących wcześniej budynków, z których zachowano część absydową, wykorzystano jako pomieszczenie zakrystii i pomieszczenie gospodarcze. W nowym sanktuarium zachował się także starożytny marmurowy ołtarz główny, dzieło rzemiosła mediolańskiego z 1798 roku, z marmurową figurą Matki Bożej Loretońskiej.
Dnia 11 lipca 1809 roku papież Pius VII, przechodzący przez przełęcz Bracco jako więzień francuski, po przyjęciu delegacji Massuellego pod przewodnictwem rektora Antonio Baglianiego, udzielił odpustu zupełnego wiernym nawiedzającym sanktuarium w ciągu dwóch dni uczty. Nadanie zostało ratyfikowane 14 września tego samego roku dekretem ówczesnego arcybiskupa Genui kardynała Giuseppe Marii Spiny oraz reskryptem papieża Piusa IX z dnia 22 stycznia 1856 roku. Obydwa dokumenty zachowały się w archiwum parafialnym pw. Otoczak. Najnowsze renowacje sanktuarium i placu datowane są na lata 1972-1973 i 2013-2014.
Uroczystości w tym małym sanktuarium przyciągały, zwłaszcza w ubiegłych dziesięcioleciach, setki wiernych, którzy pielgrzymowali tam pieszo z pobliskich miast, zwłaszcza z Monegli, Casarza Ligure i Castiglione Chiavarese.
Istnieje wiele niezwykłych wydarzeń przypisywanych wstawiennictwu Matki Bożej z Loreto, a wiele z nich zostało opisanych przez braci Remondini w ich książce. Jedna z nich opowiada o cudownym uzdrowieniu starej kobiety z Monegli, która przez wiele lat całkowicie niewidoma odzyskała wzrok, gdy przed jej domem przeszła figura Matki Boskiej z Loreto, która po przybyciu do Monegli drogą morską została przetransportowana przez broni w kierunku sanktuarium ze względu na jego położenie na ołtarzu głównym.
Uroczyste uroczystości ku czci Matki Bożej Loretańskiej odbywają się co roku w trzecią niedzielę maja i w następny poniedziałek, przy dużym udziale wiernych. Sanktuarium jest otwarte do modlitwy w każdą pierwszą niedzielę miesięcy letnich.
Mapa:
Sanktuaria w pobliżu:
