Sanktuarium błogosławionego Alberta z Villa d'Ogna
Via Marconi, 24020 Villa d'Ogna
Sanktuarium Świętego
UDOSTĘPNIJ
ZAPISZ
3
Sanktuarium błogosławionego Alberta z Villa d'Ogna
Źródło: Wikimedia Commons
Źródło: Wikimedia Commons
Źródło: Wikimedia Commons
O sanktuarium:
Sanktuarium Błogosławionego Alberta z Villa d'Ogna, którego początki sięgają XII wieku, znajduje się w Villa d'Ogna, w prowincji Bergamo. Do 1953 roku, wraz z budową nowego kościoła, budynek był kościołem parafialnym wspólnoty Villa d'Ogna.
Konsekracja kościoła odbyła się 5 grudnia 1176 roku. W ceremonii uczestniczyli kanonicy obu katedr Sant'Alessandro in Colonna i San Vincenzo w Bergamo, a także biskup Guala z diecezji o tej samej nazwie, który konsekrował kościół ku czci św. Mateusza apostoła i ewangelisty. Życie gminy toczyło się wokół kościoła, podlegającego pobliskiemu kościołowi parafialnemu Clusone, aż do roku 1450, kiedy to biskup Bergamo Giovanni Barozzi nadał jej autonomię. Następnie w 1576 roku biskup Federico Corner konsekrował kościół, poświęcając go św. Mateuszowi, apostołowi i ewangeliście.
Od końca XIII wieku kościół był szczególnie ważnym miejscem kultu ze względu na kult błogosławionego Alberta, laika pochodzącego z Villa d'Ogna. Od kwietnia 1481 roku w kościele przechowywana jest ważna relikwia miejscowego świętego, stanowiąca prawe przedramię, podarowana przez diecezję Cremona, gdzie Alberto zmarł w 1279 roku.
Na przestrzeni wieków kościół był przedmiotem kilku renowacji. Pierwsza renowacja miała miejsce w połowie XVII wieku: przy tej okazji ukryto niektóre freski pochodzące z XV wieku i odkryto je ponownie dopiero w 1970 roku, kiedy przeprowadzono pewne prace związane z reorganizacją konstrukcji. Freski te można przypisać malarzowi z Bergamo Giacomo Busca, znanemu z malowideł na ścianach oratorium Disciplini w Clusone, przedstawiających Triumf Śmierci i Taniec Śmierci. Na fragmentach fresków znalezionych pod dachem ubrana na biało święta przedstawiona jest z laską klęczącą przed aniołem na tle zadrzewionym, natomiast na pobliskiej ścianie widać ramię świętej z palamą w dłoni ręka.
Kolejna ważna renowacja datuje się na rok 1903, kiedy to z okazji przeniesienia ciała błogosławionego Alberta da Cremona do Villa d'Ogna kościół powiększono. Dobudowano dwie nawy boczne. W istocie kościół zawsze miał jedną nawę; następnie udekorowano sufity i położono nową podłogę z czerwonego i białego marmuru.
W 1953 roku, wraz z konsekracją nowego kościoła parafialnego pod wezwaniem św. Mateusza apostoła i ewangelisty oraz Najświętszego Serca Jezusowego, kościół należy rozumieć jako sanktuarium poświęcone błogosławionemu Albertowi.
Ostatnia renowacja, która miała miejsce w 2001 roku, odsłoniła pozostałości starożytnych grobowców i niektóre oryginalne elementy z epoki średniowiecza, w tym niszę starożytnej chrzcielnicy.
Kościół o klasycznej orientacji wschodniej wychodzi na drogę gminną. Jej prosta bryła podzielona jest na trzy części murowanymi pilastrami zakończonymi kapitelami doryckimi, przy czym część środkowa jest wyższa od dwóch bocznych. Część środkowa kończy się trójkątnym tympanonem.
Budynek składa się z trzech naw: nawy głównej, nakrytej sklepieniami kolebkowymi, zakończonej absydą; obie nawy boczne podzielono natomiast na cztery przęsła nakryte sklepieniami żebrowymi.
W lewej nawie znajduje się ołtarz poświęcony Madonnie del Rosario, natomiast ołtarz w prawej nawie poświęcony jest błogosławionemu Albertowi; w tym ostatnim ołtarzu zachowało się ciało błogosławionej z lat 1903-1953, dziś wystawione w nowym kościele parafialnym.
Nawę główną budowli zdobią namalowane na suficie medaliony przedstawiające pięć różnych momentów z życia św. Mateusza; obrazy zamówiono u malarza z Bergamo Guglielmo Lecchi, który stworzył je w 1919 roku. Na filarach po bokach nawy głównej, ze kapitelami korynckimi, widnieją obrazy na płótnie przedstawiające Via Crucis, wykonane przez malarza z Bergamo Vittorio Maniniego w początek XX wieku.
W prezbiterium znajduje się ołtarz z czarnego marmuru, pochodzący z warsztatu Fantoni w Bergamo, pochodzący z XVIII wieku, tabernakulum i dwie posągi z białego marmuru, również przypisywane Fantoni. Absydę uzupełnia drewniany chór umieszczony za prezbiterium.
Mapa:
Sanktuaria w pobliżu:
